Wieczerza wigilijna
Najważniejszym momentem dnia Wigilii jest wieczerza. Porę rozpoczęcia wigilijnej kolacji wyznacza pojawienie się na niebie pierwszej gwiazdy. Jest to pamiątka betlejemskiej gwiazdy, która wskazywała pastuszkom drogę do szopy, w której narodził się Jezus. Wigilijną kolację należy rozpocząć od modlitwy "Ojcze Nasz", potem należy odmówić modlitwę "Zdrowaś Maryjo", a na końcu modlitwę za zmarłych, po której powinna być minuta ciszy. Chrześcijanie wierzą, że wtedy dusze zmarłych przybywają do wigilijnego stołu. Później należy odczytać fragment Ewangelii według św. Mateusza lub Łukasza dotyczącego narodzin Jezusa.
Zaraz potem rodzina dzieli się opłatkiem i składa sobie życzenia. Tradycyjnie łamanie się opłatkiem rozpoczyna najstarsza osoba w rodzinie. Przy łamaniu się opłatkiem dzieci powinny ucałować swoich rodziców i dziadków w rękę.
Wigilijny stół powinien być nakryty białym obrusem, pod którym powinno znajdować się sianko. Tradycyjnie też należy pozostawić puste miejsce przy stole dla kogoś bliskiego lub wędrowca. Na wigilijnym stole powinno znajdować się tradycyjnie 12 potraw. Do II wojny światowej ilość potraw musiała być nieparzysta. Nie zmieniło się jednak to, że każdy członek rodziny musi spróbować kolejno wszystkich potraw.
Do typowych wigilijnych potraw należy: karp, czerwony barszcz z uszkami, kapusta z grzybami, kompot, kutia, pierogi z kapustą i grzybami, kluski z makiem i gołąbki. Na Śląsku wigilijna wieczerza nie może obejść się bez zupy z ryby, moczki i makówki, a na wschodzie Polski bez kulebiaka i białego żuru. Kościół zachęca do zachowania w Wigilię wstrzemięźliwości od potraw mięsnych, choć od 2003 roku nakaz wstrzemięźliwości został zniesiony.