Historia bożonarodzeniowej choinki
Nie ma określonej daty, na to kiedy choinka stała się symbolem Bożego Narodzenia. Istnieją próby biblijnego uzasadnienia zwyczaju występowania bożonarodzeniowego drzewka, brak jest jednak jednoznacznych źródeł rękopiśmiennych. Niektórzy historycy za początek kultywowania choinki jako symbolu świąt Bożego Narodzenia uznają wiek XVI, kiedy to na jednym z miedziorytów Cranacha Starszego obok żłóbka znajduje się drzewko jodłowe ozdobione gwiazdą i świeczkami. Inni zaś wiek VIII kiedy to Św. Bonifacy, nawracając pogańskich Franków, kazał ściąć olbrzymi dąb, któremu oddawano cześć. Upadający dąb zniszczył wszystkie pobliskie drzewa oprócz małej sosenki. Święty uznał to za znak niebios, a młode zielone drzewko za symbol Chrystusa i chrześcijaństwa, stąd kult choinki w dniu Bożego Narodzenia.
Zwyczaj dekorowania choinki w Europie stał się popularny w XIX wieku, głównie w Niemczech i Austrii, na świeci ubieranie choinki rozpowszechniło się już w IX wieku. W XIX wieku też zrodziła się nowa tradycja dotycząca ubierania choinki - konieczne było umieszczenie na jej szczycie gwiazdy betlejemskiej, a na gałęziach należało zawiesić jabłka. Później zwyczaj ubierania choinki rozpowszechnił się także w innych krajach Europy i nadal jest kultywowany.